توضیحات
ما با تفکر درمورد گذارهای قدرت آغاز کردیم. همه گذارهای مدرن از یک نظم جهانی به دیگری، متضمن منازعه بینالمللی جدی بودهاند. ما صحبت از روایتهای استراتژیک را در سال ۲۰۰۷ آغاز کردیم. گزارشهای خبری در آن زمان از تغییر موازنه قدرت از غرب به شرق، از ایالات متحده و اتحادیه اروپا به بریکس و «بقیه» میگفتند. نظریه روابط بینالملل میگفت انتظار جنگ بنیادی در سطح نظام داشته باشیم که فاتحان درمورد ماهیت مرحله بعدی نظم جهانی تصمیم بگیرند. پرسیدیم آیا هیچیک از قدرتهای بزرگ میتواند روایتی درباره آن نظم آینده ایجاد کند که همه بتوانند خریدارش باشند؛ آیا یک روایت گیرا میتواند جنگ جهانی سوم را غیرضروری کند. این، زمانی بود که رهبران، ولو بهصورت ابتدایی، تلاش زیادی را صرف مشروعیتبخشی به ایدههای بزرگ در روابط بینالملل ازطریق روایتها میکردند. جنگ با ترور، قالبی از قهرمانان و اشرار، ماشه یازده سپتامبر، نبرد برای قلوب و اذهان و برآوردهای پیروزی را تنها پس از یک مبارزه نسلی ارائه کرد. روایت جنگ با ترور برای توجیه بازنظمدهی کلی سیاست داخلی و بینالمللی مورد استفاده قرار گرفت. سپس، نظام مالی جهانی فروپاشید. سیاستمداران و رسانهها باز زنجیرهای از رویدادها را به عموم مردم جهان ارائه کردند که حول آن میتوانستند مقصر را مشخص، و پایانی خوش را پیشبینی کنند؛ اما زنجیرهای از رویدادها که ایثار، ریاضت و ـ در این مورد ـ عدم تغییر کلی سیاست را میطلبید. ازطریق این روایتهای امنیت و اقتصاد، رهبران سیاسی کوشیدند تجربه تحمل این سالها را شکل دهند. آنها از روایتها بهصورت استراتژیک برای خلق برداشتهای همگانی از گذشته، حال و آینده استفاده کردند تا برای پاسخهای سیاستگذارانه خاص و بسیار قابل ستیز مشروعیت بیابند.
بررسی
هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.