توضیحات
ایده اصلى کتاب این است که در تاریخ معاصر ایران (مشروطه، یهلوى و جمهورى اسلامى)، جالش هاى توسعه سیاسى صرفاً به بدکار کردى ساخت دولت، ناهنجارى هاى فرهنک سیاسى، ضعف طبقه متوسط، اقتصاد سیاسى رانتى یا خودکامتى حاکمان محدود نشده، بلکه سه ویزگى و متغیر مهم: ۱. «ساخت اجتماعى متکثّر یا جامعه ناهمکون» که زمینه اى براى عدم انسجام اجتماعى بوده؛ ۲. «عدم اجماع نیروهاى سیاسى در ایده دولت» که روند تحولات سیاسى رابه دور باطل منازعات مستمر بین جریانها و حکومتها وارد کرده ونیز ۳. (موقعیت رئویلیتیکى ناامن» که مهم ترین تهدید امنیتى براى بقاى عناصر دولت ملى بوده، توسعه سیاسى در ایران را با جالش هاى امنیتى عمیقى مواجه کردهاند. در این رویکرد، جوامعى که بهلحاظ انسجام اجتماعى، تکثر در فهم ایده دولت و منازعه ایدنولوزها داراى شکافهاى فعالى بوده ومحیط زنوبلیتیکى ناامنى داشته باشند، در فرایند کذار به توسعه سیاسى با تهدیدات و تنش هاى فراوانى مواجه مى شوند.



بررسی
هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.